Opera akşamı, konu epeyce dile gelen fakat yüzeyde sürünenlerden. Derine indiğinde, yüzleştiklerinle sanata mı yoksa anlatılana mı hayran olasın kararsızlığı yaşıyorum.
Bu kısa yazımın şarkısı için başucu şarkımı seçtim neden bilmiyorum o aktı zihnimden. Klibi hatırlayanlar hatta şarkıdan çok sevenler de okursa selam olsun. Gelin toplaşıp çay, kahve içerken Instant Crush dinleyelim grup dağılmamış gibi 😀
Semele, Alman besteci George Frideric Handel tarafından ingilizce hazırlanmış bir opera eseri. 2 perde olarak Süreyya operasında, Türkiye'de ilk kez sergilenen ve devlet operaları haricinde sahnelenen ilk profesyonel opera. Operadan görüntü paylaşmayım, bu son sergisiydi diye biliyorum belki sonrasında güncellerim burayı. Orkestra şefi (Paolo Villa) çok iyi iş çıkarmış. Yan karakterler dahil performanslar başarılı ve yapılan iş ne kadar zor bir kere daha hatırlatılıyor.
Kral Cadmus'un kızı Semele'nin Beotia Prensi Athamas ile evlenmek üzereyken Baş Tanrı Jüpiter'e (Yunan mitolojisinde Zeus) aşkı nedeniyle ilerleyen süreç konu edilmiş. Bir ölümlünün ölümsüzlük hırsı ancak en çokta aşkın bitecek olma korkusu. Pek çok duygu barındırıyor insana dair. Aşktan yanıp kül olmayı metoforik bir şey sanırdım, gerçekleştiğini bilsem de mitolojiden gelen bu konuyla bilgi sermayemize katkı sağladık.
Sanatın her dalı, ufku açmakla kalmaz, bilgilendirir hissederim küçüklüğümden beri Ana Britannica ansiklopedisinin verdiği his ve hazzını bilirsiniz. Hadi konuya bakalım, hadi geçmişe gidelim a burda da böyle mi olmuş derken derinlerdeki bilgi hazineleriyle karşılaşırsınız.
Aşk / ihtiras / hırslar konumuz ancak bir yerde hak vereceğim Semele'ye. Sevmediği biriyle evlenmektense, aşktan ölmeyi tercih ederek belki de daha doğru olanı yaptı. Hayata ölümlü olarak geldiğinde bir kere ölmek ister insan. İstemediği her hikayede yüzlerce kez öleceğine varsın aşkın ateşinde yansın, küllerinden doğsun.
Diğer taraftan aşkın yapıcı gücünü parlatadabilirdi Jüpiter. Bolluğu, bereketi getirdi Semele'nin hayatına fakat tercihi yıkıcı yanı olan Semele'ye iyileştirici yanıyla yaklaşamadı. Bazen hayat sizin iyileştirici gücünüzü reddettiğinde, yıkımını kendi sistemsel tokmağıyla vurmaz mı zaten?
Biz sevgiyi silah olarak kullanmadan iyileştirici gücünü çalıştıralım da, varsın yıkıcı güçler kendine zarar versin sevgili okuyucu. Sanatla ve sevgiyle kalın.
Görüşmek üzere♥
Yorumlar
Yorum Gönder