Özde bekleyen sözde hikayelerin yolculuğu

Herkese merhaba, Aylar geçti 'blogumu ihmal ettim'li bir cümleyle konuya girmek istemezdim elbette. Özellikle de yazmaya en çok ihtiyaç duyduğum bu karantina sürecinde kendimi dinleme fırsatını bana veren bir platformu ihmal etmek yolculuğumun ruhuna aykırı, bunu biliyorum. Öyle ya en son yazımın üzerinden geçen zamanda yeni bir yıla girdik, tezim başarılı oldu yüksek lisanstan mezun oldum. Abimin yanına Almanya'ya gittim, araç kullanmayı öğrendim ve bir araç aldım, bir sürü gelişmenin üzerine bir virüs salgını dünyayı sardı ve kendimi yaklaşık 3 aydır evden çalışma sürecinde yeni normale alışmaya çalışırken buldum gibi gündem maddeleriyle dolu yeni bir serüvenin içinde olduğum dayanıklılık testi 2020 girmişti hayatıma... Yazmak uzun bir serüven, burada olmasa da fırsat buldukça evde tüm defterlere/elektronik dokümanlara karalama sürecine karantinada da devam etmeye çalışıyorum.  Yıllar sonra bu blogu olurda sonraki kuşaklar rast gelerek okursa onlara diye...

Uzun zamandır yazıyorum aslında bazen bir kağıt ya da kaleme ihtiyaç duymadan.Beynimde ki çekmeceler epey dolunca serüvenim kağıtla buluşuyor.Kısa bir molayken yazmak okulda bir bülten de çıkınca( Dürbün ) uzun bir yolculuk oluverdi aniden.   Her insan biraz gizemini korurken, bir varmışız bir yokmuşuz misali bir masal gibi hissettirirken,yaşananlarda birikmişken... E o zaman Hoş bulduk! Giriş yazısının yağmurlu bir gün de olmasıysa olmasını isteyeceğim tesadüflerden. Bir sonbahar akşamı doğarken yağmuru sevmemem mümkün mü! Kısa lafın uzunu, eğer dinlenmeyi demlenerek geçiririm diyorsanız bence durmayın yazın bir yerlere.Hayatınıza kitaplar ve müzikler girdikçe yani çıktığınız keşf-i yolculuktan zevk alırken,bir de etrafınızda güzel insanlar varken en keyiflisiyle karşılaşacaksınız. Not1: Blog üst tarafında, hayatımda ki vazgeçilmezlerden olan müziği  yeni bir yolculuğa çıkmak isteyenler ya da çıktıkları yolculuğu anımsamak isteyenler için minik bir yolculuk kutusuyla ...